شعر در رابطه با قلیان

دود قلیانم از من باخبر است
باخبر است این ایام ، دلم شکسته تر است

قلیان

تنباکو

زغال

قیمت تنباکو
شکسته از تو
شکسته از اه ، حسرت روز های بی قاموس
میکشم از این ان ، از دود قلیان
میکشم بار جفا ، بار نافرجام ، بار حرف های این و آن
اه از دل چه گویم
اه از دلبر رفته از جان چه بگویم
ای قلیان ، قل بزن ، قل قل بزن ، تا دلم در این قل قل روزگار همچون طعمی نسوزد
نسوزم با این درد بی درمان
اه از دلم چه بگویم
اه از دلبر رفته از جان چه بگویم
گویند تقدیر شاخص هم دلی هاست
گویند تقدیر حافظ دلبری هاست
اما از برایم ز تقدیر مانده دلی پر از عصیان
ای قلیان قل بزن قل قل بزن تا لقلقه حرف جورواجور مردمان نشود این دل
دل بزن ای قلیان دل بزن تا در زغال تلخ کامی ها
تا در زغال نامردمی ها
تا در زغال این عشق بی پایان
این عشق ناتمام
نسوزم من
نسوزم
گرچه ایام نبود در کام من ، مسرت بار 
گرچه این عشق نبود در دل من ماندگار
اما ای قلیان دل
قل بزن قل
ای قلیان دل، ز بی عشقی قل بزن
خیالی نیست مرا
خیالی بی عشقی نیست مرا
مانده ام تنها تا اسب خیالم
بگذرد ز این ایام
دل بزن ای قلیان ، دل بزن

تنباکو...